افترا چیست و چه مجازاتی دارد؟

انتساب عمدی امری که جرم است، افترا گفته می­شود که با ترک فعل محقق نمی شود و همه مصادیق آن فعل مثبت مادی است.

افترا در لغت به معنای دروغ بستن  و چیزی را به دروغ گفتن است. افترا، بهتان و تهمت هر ۳ به یک معنا به کار می روند. در حقوق به انتساب عمدی امری که جرم است، افترا گفته می­شود که با ترک فعل محقق نمی شود و همه مصادیق آن فعل مثبت مادی است. افترا تنها نسبت به اشخاص حقیقی محقق میشود.

مطابق ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، ذکر اوراق چاپی یا خطی لازم نیست باهر وسیله ای می توان افترا را نسبت داد. اگر مدیر مسول روزنامه این کار را بکند و به فردی نسبت دروغ دهد و بهتان بزند مسولیت کیفری دارد .

نطق در جمع و تحقق افترا

با نطق در مجامع نیز جرم افترا محقق و ملاک تشخیص جرم عرف است. اگر فردی اوراقی را تهیه کند و دیگری انرا منتشر کند منتشر کننده مجرم است.

برای تحقق این جرم احتیاج نیست که اوراق زیادی چاپ شود و در محله های مختلف پخش شود؛ ممکن است عمل ناشایستی را به فردی نسبت دهند و در جایی نصب کنند که هر روز افراد زیادی از انجا عبور می کنند در اینجا عنوان افترا صدق می کند .

نقش سوء نیت در تحقق جرم افترا

فرد باید سونیت داشته باشد و به قصد شوخی امری را به کسی نسبت ندهد که در اینجا جرم محقق نیست . گاهی اوقات شاکی با شکایت واهی وبا سونیت اقدام به شکایت از کسی می کند که اگر علم به بی گناهی فرد داشته باشد به عنوان مفتری قابل تعقیب می باشد.

اگر مدیر مسول روزنامه به فردی نسبت دروغ دهد و بهتان بزند مسولیت کیفری دارد .

شرط دیگر تحقق جرم افترا

تحقق جرم افترا عجز از اثبات صحت اسناد است؛ یعنی جرمی را به فردی نسبت می دهد و دلایل کافی برای اثباتش ندارد. بنابراین به  عنوان مفتری (تهمت زننده ) محکوم می شود.

در جایی که امری اشاعه فحشا محسوب می شود باز جرم مفتری رخ داده است. فردی به فرد نسبت زنا می دهد حتی اگر دلایلی داشته باشد و بتواند آنرا ثابت کند باز چون اشاعه فحشا و منکر در جامعه کرده به عنوان مفتری محکوم می شود.

تشخیص اینکه امری اشاعه فحشا محسوب می شود یا نه، با در نظر گرفتن مقتضیات زمان و مکان بر عهده دادگاه است. افترا یا ساده است یا عملی که توضیحات بالا در مورد افترا ساده بود و اما در ادامه به افترا عملی می پردازیم:

افترا عملی

قرار دادن آلات و ادوات جرم در منزل یا جیب دیگری به قصد متهم کردن او، افترا عملی است. مرتکب باید علم و عمد داشته باشد. سو نیت عام: عمد در گذاشتن الات و ادوات جرم و سو نیت خاص: قصد متهم نمودن دیگری.

اشیایی که باعث اتهام میشود مثل ادوات قمار، مواد مخدر و … است. در واقع در اینجا مجرم  الات و ادوات مجرمانه را در نزد کس دیگری قرار می دهد و انرا متعلق به فرد دیگری قلمداد می کند.

برای مثال در یک اتوبوس که عده ای حضور دارند فردی ساک دستی خود را که پر از مواد مخدر است با ساک دستی یکی از مسافران عوض می کند و میخواهد عمل مجرمانه خود را به او نسبت دهد و ممکن است فرد بی اطلاع و ناهشیار باشد و در اینجا جرم افترا رخ داده است.  سونیت عام آن گذاشتن الات وادوات جرم و سونیت خاص ان قصد متهم نمودن فرد است.

نقش سوء نیت در جرم افترا چیست؟

در افترا شخص باید حتما سوء نیت نسبت به شخص خاصی داشته باشد تا جرم رخ دهد. در جایی که سارقی اموال سرقت شده را در منزل فردی می اندازد و فرار می کند چون سوء نیت نداشته به عنوان مفتری قابل تعقیب نیست.

آیا افترا جرمی عمدی است؟

از لحاظ عنصر معنوی افترا جرمی است عمدی؛ یعنی مرتکب باید بداند عملی را که نسبت می دهد جرم است و بداند که فرد بی گناه است و به دروغ به او عمل ناشایستی را نسبت دهد و قصد نسبت دادن به فرد معینی را داشته باشد. یعنی تحقق افترا هم علم به موضوع میخواهد، هم عمد و هم قصد در نتیجه.

افترا جرمی آنی و قابل گذشت است و اگر الف امری را به ب نسبت دهد در صورت گذشت شخص ب قرار موقوفی تعقیب صادر می شود.

http://dadfaranrahnama.com/?p=759

لینک کوتاه

شاید این مطالب را نیز بپسندید:

بازجویی از متهم و دادن فرصت جهت میانجیگری

تشکیلات سازمان پزشکی قانونی

انتخاب دادگاه حقوقی یا کیفری؟

تاثیر آگاهی و انگیزه مرتکب به جرائم مواد مخدر در مجازات وی

قاچاق دارو

بررسی ترک فعل در وقوع جنایت

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *